Een jaar vol boeken

Voor 2013 nam ik me voor om weer meer te gaan lezen, iets wat ik altijd al graag deed maar waar ik lang te weinig tijd voor nam. Dit jaar (her-)las ik elke week wel een boek, van The Perks of Being a Wallflower waar ik het jaar mee begon tot HhhH, het boek dat ik een uur geleden heb weg kunnen leggen. Om jullie deelgenoot te maken van alle pareltjes die ik las, hierbij mijn favorieten, de boeken die mijn leven op wat voor manier dan ook mooier maakten.

Humor
Grappige boeken lees ik eigenlijk zelden. Natuurlijk valt er om elk boek wel een keer te lachen – dat lukte me zelfs bij een boek over de Tweede Wereldoorlog – maar boeken die het vooral van humor moeten hebben laat ik meestal links liggen. Zo niet cultboek Mijn vrouw heet Petra van Hans van der Beek. Dit boek begint letterlijk al op de cover en alleen al daarom trok het mijn aandacht. Het boek gaat over een superslungel met een midlifecrisis die op een dag besluit Chantal Janzen te gaan stalken. Elke man zou dit boek moeten lezen, herkenbaarder en grappiger las ik ze dit jaar niet.
Het veelgeprezen Het Rosie Project (o.a. bij DWDD geweest) is misschien niet volledig gebouwd op humor maar de zwaar autistische professor die door middel van een vragenlijst op zoek gaat naar de ware liefde werkt toch vooral op de lachspieren. Leest ontzettend makkelijk weg en laat je vrolijk achter.

Spannende boeken
Nog minder dan aan grappige boeken waag ik me aan boeken die als doel hebben spannend te zijn. Na dit jaar begin ik me steeds meer af te vragen waarom dat eigenlijk is want de spannende boeken (thriller of literaire thriller of detective of wat voor naam dan ook) die ik las vond ik vrijwel allemaal vermakelijk. Dat begon met IV van Arjen Lubach, dat ik in een dag uitlas. Spannend en je leest het zo snel dat je niet eens de tijd hebt om over de naderende ontknoping na te denken, waardoor elke plottwist als een verrassing komt.
Alles wat er was van Hanna Bervoets ligt in de winkel als roman, maar het apocaliptische verhaal dat zich volledig afspeelt in een schoolgebouw leest als een thriller. Bervoets maakt gigantische sprongen in de tijd en gebruikt dat om je keer op keer in verwarring te brengen. Toch haak je niet af en wil je doorlezen, wil je weten hoe het eindigt. Dat het einde je vervolgens ook nog eens heel lang bijblijft is dan mooi meegenomen.
Waar ik dacht met Hasselby, het demonteren is begonnen van de Noorse Johan Harstad een doodgewone roman te lezen was dit het enige boek dat mij nachtmerries bracht. Zelden las ik een boek waarbij ik een dergelijk claustrofobisch gevoel had. De laatste honderd pagina’s las ik in één keer uit omdat ik wist dat ik anders door nog meer demonen achtervolgd zou worden in mijn slaap. Dit boek maakte me bang, liet me nadenken over het leven en heeft me meerdere malen heel hard laten lachen. Die nachtmerries neem ik dan voor lief.

Romans
Maar zoals elk jaar las ik toch vooral romans. Voor het eerst sinds ik als veertienjarige Ik ook van jou las, kwam ik in aanraking met het werk van Ronald Giphart. Ik genoot van Phileine zegt sorry en Ik omhels je met duizend armen en walgde van de verfilmingen die totaal geen recht doen aan het boek. Ik omhels je met duizend armen bevat niet alleen mijn favoriete eerste zin uit de Nederlandse literatuur maar laat ook perfect zien hoe vriendschap kan zijn. En vooral ook hoe dat kapot kan gaan.
Via de leesclubs van literair tijdschrift Das Magazin – koop dat blad! – las ik het prachtige De schok van de val van de Engelse schrijver Nathan Filer. Het boekt doet erg denken aan Extremely Loud & Incredibly Close van Jonathan Safran Foer, niet alleen qua thematiek maar ook qua uiterlijk. De hoofdstukken kennen verschillende lettertypes waardoor het een volwaardig kunstwerk is wat je aan het lezen bent.
Het literaire hoogtepunt van mijn jaar was echter de ontdekking van Alex Boogers. Inmiddels heeft hij met het prachtige Wanneer de mieren schreeuwen veel succes maar aan het begin van dit jaar kende nog vrijwel niemand hem. Ik ook niet. Maar nadat een schrijver hem aanprees in Das Magazin bestelde ik zijn eerste twee romans Het boek Estee en Het waanzinnige van sneeuw. Van Boogers wordt vaak gezegd dat hij puur schrijft, rauw ook. Daar ben ik het deels mee eens. Hij benoemt het pure, rauwe en vooral ook de negatieve kanten van het leven, maar hij maakt ze mooi. Zijn laatste roman Alle dingen zijn schitterend is met afstand het mooiste boek dat ik dit jaar las. Boogers laat je lachen als je chagrijnig bent, geeft rust en duiding als je een piekeraar bent. Maar boven alles geeft hij je mooie verhalen, en daar kan je nooit genoeg van hebben.

Klassiekers
Dit jaar las ik ook enkele klassiekers. Zo kwam ik eindelijk toe aan The Catcher in the Rye van Salinger. Vrijwel iedereen prijst dat boek de hemel in of zegt dat het nergens over gaat. Allebei is het waar. Het gaat nergens heen, aan het einde denk je ‘Is dit het?‘ maar dat doet niets af aan het feit dat het een waanzinnig mooi boek is. Grappig geschreven, met prachtige observaties en na het lezen ervan zou je willen dat iedereen het gelezen heeft.
De vraag is natuurlijk altijd wanneer iets een klassieker is maar Libris begon dit jaar met het uitgeven van boeken voor slechts zes euro. Ik neem de vrijheid om de boeken die men daarvoor uitkoos als klassiekers aan te duiden. Het eerste boek voor deze – hopelijk – nieuwe reeks was HhhH van Laurent Binet. Normaal gesproken lees ik geen oorlogsboeken. Ik kijk ook nooit oorlogsfilms trouwens. Schindlers List heb ik gezien op de basisschool en Inglorious Bastards heb ik ook gekeken maar ik vind het allemaal maar niks. Ik vond het dan ook een hele opdracht om dit boek uit te lezen maar de geschiedenis van Reinhard(t) Heydrich en de invloed die hij heeft op de Tweede Wereldoorlog is een dusdanig fascinerende dat ik blij ben dat ik me over die WOII-haat heen heb gezet. Dit is een verhaal dat iedereen zou moeten kennen, en voor zes euro kan dat nu dus.
Ook Haruki Murakami’s Norwegian Wood is voor dit schandalig lage bedrag te verkrijgen. Wat ook schandalig is, is dat ik nog nooit een boek van Murakami had gelezen. Norwegian Wood is een vrij treurig boek eigenlijk. In de verfilming koos men ervoor meteen te beginnen met een vrij expliciete zelfmoordscene. Dat doet Murakami niet, hij begint aan het eind van de jaren tachtig om vervolgens terug te gaan naar begin jaren zeventig. Die keuze is briljant en als je ook maar enige interesse hebt in narratieve technieken, moet je dit boek bijna wel lezen.

Van alle boeken die ik ooit las kwam ik dit jaar de mooiste eerste en laatste zin tegen. Nou weet ik dat niet iedereen daar een obsessie voor heeft maar zelf vind ik eerste zinnen erg belangrijk, het kan een boek maken of breken en eigenlijk geldt dat ook voor de laatste zin. The Perks of Being a Wallflower begint met de zin ‘Dear friend, I am writing to you because she said you listen and understand and didn’t try to sleep with that person at that party even though you could have‘. Meteen weet je dat het boek in briefvorm is geschreven en kom je veel te weten over het karakter van de hoofdpersoon. Werkelijk briljant. Dit boek – of de prachtige verfilming – is het perfecte cadeau voor elke middelbare scholier.
De mooiste laatste zin hoorde ik eerst uitgesproken worden door Tobey Maguire voor ik hem las. The Great Gatsby kende ik al wel maar aan het boek was ik nog nooit toegekomen. Nadat ik de film zag en daardoor twee weken in extase was, las ik ook het boek, in het Engels uiteraard. De laatste zin ga ik uiteraard niet verklappen, lees het boek maar gewoon.

Herlezen
Een iet wat rare gewoonte van me, is dat ik boeken ook graag herlees. Waar ik vroeger vijf keer achter elkaar De GVR kon lezen zijn er vandaag de dag drie boeken die ik – sinds ik ze voor de eerste keer las – elk jaar herlees en waar ik nog elke keer van geniet. Mijn persoonlijke favorieten, de boeken die op al mijn jaarlijsten voorkomen: Het Diner van Herman Koch, Buzz Aldrin, waar ben je gebleven? van Johan Harstad en Magnus van Arjen Lubach.

Lees het, geef het cadeau of doe er helemaal niets mee.

PS: Voor het mooiste Kerstboek van volgend jaar kan ik jouw hulp nog steeds goed gebruiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: