Misschien niet de beste, maar wel de belangrijkste

John Guidetti 1Na Dirk Kuyt kon eigenlijk geen enkele Feyenoord-spits echt overtuigen. Groeibriljant Luc Castaignos leek op weg om een waardige opvolger te worden toen hij voor het avontuur en het geld koos. Een seizoen lang met Excelsior-spits Guyon Fernandez in de punt van de aanval leek onvermijdelijk. En toen was daar John Guidetti.

In niets voldeed John Guidetti aan het klassieke beeld van een Feyenoorder. Al bij binnenkomst had de Zweed met Italiaanse roots het over een mogelijk kampioenschap met de grote club Feyenoord. ‘Wij hoeven voor niemand bang te zijn’. Het leek alsof de huurling van Manchester City niet op de hoogte was van de afgelopen jaren, met het seizoen 2010/2011 als absoluut dieptepunt. We waren het seizoen daarvoor als tiende geëindigd John, als tiende. Van de achttien. En hij had het over een kampioenschap.

Zijn bravoure neigde naar arrogantie, zeker omdat hij in het begin alleen maar scoorde uit strafschoppen. Wat was dit voor jongen? Bij het publiek werd hij al snel mateloos populair. Zijn uitspraken waren misschien wel arrogant en hij blies behoorlijk hoog van de toren maar blijkbaar was dat iets wat het Legioen na al die jaren nodig had. De vaste nabeschouwing van Mario ‘We hebben geknokt en ik zie progressie ondanks deze 3-0 nederlaag tegen welke willekeurige club dan ook’ Been zorgde ervoor dat Guidetti’s bravoure in de smaak viel.

Guidetti eiste altijd het maximale, van zichzelf en van zijn teamgenoten. Het was precies wat Feyenoord nodig had. Een jong ventje, misschien een tikkeltje gek maar wel eentje die vertrouwen had en vertrouwen gaf. Met die malle John Guidetti in het veld stond je al 1-0 voor. En dan was daar nog de legendarische Klassieker van 29 januari. Een week lang leefde Rotterdam tussen hoop en vrees. Haalt Guidetti het wel of haalt Guidetti het niet?

Guidetti haalde het, en hoe. Met een hattrick was hij er hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor dat de eeuwige rivaal uit Amsterdam voor het eerst in zes jaar weer eens verslagen werd. Wie eerlijk is moet toegeven dat Guidetti die dag niet goed speelde. Hij versierde een strafschop, schoot deze zelf binnen; kreeg met geluk de 2-1 voor zijn voeten en bij de allesbeslissende 4-2 kreeg hij de bal gelukkig mee. Maar hij maakte hem wel.

En door zijn treffers leek Feyenoord te zijn bevrijd. Bevrijd van een jarenlange angst voor de rivaal. Feyenoord telde weer mee. Feyenoord werd, veelal zonder Guidetti, tweede. Na jaren van wanprestaties en financiële malaise scheen de zon weer eens in Rotterdam. Er waren betere voetballers dan John Guidetti, alleen op middenveld van Feyenoord stonden er met El Ahmadi, Bakkal en Clasie al drie. En in het verleden waren er veel betere spitsen. Maar de arrogantie en bravoure van de Zweed, zoals je die normaal alleen in Amsterdam vindt, was blijkbaar precies wat Feyenoord nodig had.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: