Mea culpa, Graziano

Graziano PelleOp de valreep gaat het dan toch nog gebeuren. Mijn vaders hoogtepunt van 2012: ik geef een fout toe en zal daarvoor zelfs mijn excuses aanbieden. Laten we voorop stellen dat het de eerste fout is die ik dit jaar gemaakt heb, maar dat geheel terzijde. Mijn fout: Graziano Pellè.

Een fout toegeven is makkelijker als je plezier beleeft aan het maken ervan en dat is in dit geval zeker zo. Toen Pellè kwam was ik op zijn zachtst gezegd sceptisch. De komst van Angelos Charisteas een paar jaar eerder heb ik met meer gejuich begroet. Hoe anders is dat nu, amper vier maanden verder. Nou stond ik niet alleen in mijn scepsis. Het hele land vond het een rare manoeuvre van het altijd geprezen duo Koeman en Van Geel.

Wat kon die Italiaan nou toevoegen aan Feyenoord? Hij had nog nooit meer dan tien goals in één seizoen gemaakt. Dit was er eentje voor in het rijtje Soren Larsen (wie?), Fedor Smolov (wie?) en Angelos Charisteas (oh ja, die…).

Maar al snel bleek de Italiaan iets te bezitten wat zijn voorganger John Guidetti mistte; voetballend vermogen. Guidetti was een killer, een aanjager. Vaak scherp voor de goal maar ook vaak niet. Met de komst van Pellè werd een heel ander soort voetbal mogelijk. Eindelijk maakte Feyenoord zelf het spel in plaats van toe te moeten slaan uit de counter.

Hét voorbeeld kwam in de Klassieker. Ik moet eerlijk zeggen dat die wedstrijd mij een stuk minder boeide dan voorgaande jaren. Toen leefde het vooral omdat we eindelijk weer eens moesten winnen. Dit keer stond de laatste zege nog zo scherp in mijn geheugen dat het belang een stuk minder groot leek. Zo mooi, zo belangrijk en zo emotioneel als op 29 januari zou het toch niet  worden.

Maar het werd wel de dag dat Graziano Pellè aan zijn voorganger liet zijn dat hij niet meer gemist werd. Pellè ontving, hield vast en stuurde mensen weg. Hij speelde beter dan Guidetti het jaar ervoor had gedaan. Met één klein verschil: Guidetti had er drie gemaakt.

De tijd verstreek en hoe zeer Feyenoord ook aandrong en via Verhoek en Immers kansen kreeg om te winnen, vlak voor tijd stond het 1-2. Martins Indi kreeg de bal, tikte wat rond met Jordy Clasie en gooide hem toen maar in de zestien. Pellè zag de bal komen, controleerde hem op zijn bovenbeen en schoot verwoestend binnen, 2-2. De Kuip ontplofte en Guidetti sprong op voor zijn opvolger die zijn ijzersterke lichaam toonde aan 48.000 uitzinnige Feyenoorder.Pelle Klassieker

Nog geen twee minuten later had hij zelfs de 3-2 op zijn hoofd maar Vermeer redde de Amsterdammers. Dat deed niets af aan de prestatie van Pellè. Ook hij past, net als Guidetti, op het eerste oog totaal niet bij Feyenoord. Het haar altijd strak in model, iets te modieuze kleding. Eigenlijk gewoon veel te knap en ijdel voor een Feyenoorder. Maar hij bewees een ieders ongelijk. Grazie, Graziano

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: