Herman Koch weer ouderwets goed

Herman Koch was vooral bekend van Jiskefet. Hij debuteerde al in 1989 maar pas twintig jaar later werd hij als auteur echt erkend. Toen kwam zijn grote hit ‘Het Diner’ uit, daarvan zijn inmiddels alleen al in Nederland 425.000 exemplaren verkocht. Koch won de NS-publieksprijs en kwam aan het begin van 2011 dus met zijn volgende roman: ‘Zomerhuis met zwembad.’ Wat vooral knap is aan Koch is dat hij zelfs vrij onbespreekbare onderwerpen bespreekbaar maakt. Zo gaat het in het boek veelvuldig over pedofielen en hoe zij behandeld worden in de maatschappij. Aan het eind van het boek deel je haast automatisch zijn mening.

Maar ook zijn schrijfstijl is uniek. Veel korte zinnen, soms slechts één woord, en vaak korte hoofdstukken. Daardoor verliest het boek geen enkel moment de spanning die het op het eerste oog totaal niet heeft. Een dokter die naar de Tuchtcommisie moet omdat ze vermoeden dat een patient niet per ongeluk was overleden, daar moet je het in het begin mee doen. Maar door eerst een heel verhaal te houden over het menselijk lichaam en hoe de hoofdpersoon hier als huisarts naar kijkt trekt het toch direct je aandacht. En dat is knap. Maar wat ik vooral knap vind is dat je de, toch wel vrij afwijkende, gedachtes van de ik-persoon begrijpt. Misschien zou je op het moment supreme te bang zijn om te doen wat er in het boek gebeurt. Of misschien zou je net op tijd weer je verstand terugkrijgen. Maar je snapt hem, je snapt waarom hij doet wat hij doet. Ondanks de ernst van die actie.

Waar ik echter niet vanaf kom is dat ik bij elke scene Herman Koch voor me zie. Hij schrijft net zoals hij spreekt en daardoor is het heel herkenbaar. Wat ook herkenbaar overkwam was het slachtoffer van de hoofdpersoon, Ralph Meier. Een veelvuldig vloekende acteur die behoorlijk wat overgewicht met zich meezeult. De vergelijking met zijn Jiskefet-gabber Michiel Romeijn is door mij al snel gemaakt. Dat maakt het boek voor mij eigenlijk alleen maar leuker. Ik zie elke scene, elke zin van het boek voor me. Met terugwerkende kracht ga ik de oude romans van Koch lezen, hopen dat ze net zo goed zijn als deze.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: