De ultieme vrijheid

Het was een warme zomeravond in juni. Mijn ouders zaten een week lang in Barcelona en het WK voetbal was alweer in volle gang. 19 juni was het om precies te zijn en twee dagen ervoor had ik te horen gekregen dat ik geslaagd was. Mijn eerste diploma was dus binnen, ik had het wel verwacht maar toch was het een grote opluchting. Aangezien we het huis toch voor onszelf hadden organiseerde ik voor mijn vrienden een feest.

Een goede vriend vroeg die avond of ik me nu erg vrij voelde, met een diploma op zak. Na een korte twijfeling was het antwoord toch nee. Wat is vrijheid als je de komende vier jaar aan een andere opleiding vast zit (positief gelukkig) en daarna tot 65+ moet werken? Dus nee, vrij voelde ik me nog niet. Maar ik wist wel wanneer dat zou komen. En vandaag is het zover. Vandaag was ik er klaar voor en hoewel de examinatrice dezelfde was als de eerste keer (ze herkende me ‘gelukkig’ niet) ging alles perfect. Bij het inrijden was het nog erg donker maar om acht uur scheen de zon. Mijn rijinstructeur had niets gevonden waar ik op afgerekend had kunnen worden. En dat werd ik dus ook niet.

Nu kan ik dus mijn rijbewijs aanvragen en dan mag ik ergens volgende week zelfstandig de weg op. Dit is vrijheid. Vanmiddag ga ik een lekkere appeltaart halen voor thuis en zo snel mogelijk breng ik mijn instructeur iets, ik heb nog geen idee wat. Maar zonder hem en mijn ouders was het een stuk moeilijker (lees: onmogelijk) geweest, waarvan akte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: