Soms een lach, vaak een traan

Mijn televisiedebuut was geen gelukkige. Ik applaudisseerde voor de laatste keer voor Dirk Kuyt. Dirk Kuyt huilde, ik niet. Maar op zondag 23 april 2006 kon ik wel janken. Met 2-4 weggecountert en diep van binnen wetende dat je zojuist de laatste twee goals van je held in een Feyenoord shirt hebt gezien. Het was mijn derde Feyenoord-Ajax en niet voor de eerste keer bleef ik gedesillusioneerd achter. Mijn eerste Klassieker had vertraging. Ajax-supporters hadden voor onrust gezorgd in een trein en daarom werden ze terug gestuurd naar Amsterdam.

Na een afgekeurde goal van Kuyt in de eerste helft kwam Feyenoord in de tweede helft alsnog op voorsprong via Kalou. Nigel de Jong, inderdaad, die van de karatekick op Xabi Alonso, scoorde voor Ajax maar omdat mijn held Dirk Kuyt tien minuten voor tijd scoorde leek de overwinning binnen. De rest is geschiedenis, Grygera maakte vlak voor tijd gelijk en terwijl Feyenoord met  een corner de overwinning binnen wilde halen counterde Ajax naar 2-3.

Maar het bleef niet bij die nederlaag in de laatste minuut en de laatste doelpunten van Dirk Kuyt. Ik was er ook bij toen Feyenoord met 0-4 werd vernederd. De eerste twee kansen waren voor Feyenoord. Jonathan de Guzman schoot een bal net langs de kruising en Ali Boussaboun kon oog in oog met Stekelenburg niet voor de verlossing zorgen. Het was de wedstrijd waarin alle ogen gericht waren op Angelos Charisteas, de Griek die Dirk Kuyt moest vervangen en afkomstig was van Ajax.

Charisteas raakte die middag geen bal, zoals geen enkele Feyenoorder dat deed. Huntelaar scoorde al voor rust twee keer en Phillipe Leonard bleek een linksback die niet tegen rechtsbuitens kon spelen, hij werd na dertig minuten vervangen voor Royston Drenthe. Maar zelfs na twee goals van Kenneth Perez bleven we zitten. We dronken de gifbeker helemaal leeg en klapten zelfs nog voor de spelers. Toen we de trappen van de Kuip afliepen hoorden we veel mensen bellen. ‘Zeg maar tegen Kees dat we hem nooit meer spreken, die lul liep weg na de vierde, dan ben je een neppert!’

Wij waren geen nepperts, wij bleven wel zitten. Eén keer zijn we ervoor beloond, toen was Feyenoord heer en meester en mocht Ajax van geluk spreken dat het slechts 3-2 werd. Dirk Kuyt speelde zoals altijd geweldig, vol inzet en passie en alles kwam eruit toen hij vlak na rust de bevrijdende 3-1 scoorde. Het blijft tot op de dag van vandaag mijn mooiste voetbalherinnering. Later vertelde Kuyt dat hij erg emotioneel was omdat zijn vader ernstig ziek was. Een uur na het laatste fluitsignaal zaten mijn vader en ik bij het bed van mijn opa.

Mijn opa was ook een Feyenoorder maar hij vond het tegenwoordig niet zoveel meer aan. Samenvattingen waren wel genoeg en de voetballers die in de Kuip speelden konden hem niet boeien. Willem van Hanegem en Coen Moulijn waren zijn helden, dat waren nog eens voetballers! Dirk Kuyt kon hij dan nog wel waarderen. Datzelfde voetbaljaar scoorde Kuyt op mijn opa’s verjaardag de winnende tegen PSV.

Die dag had hij, net als ik, dubbele gevoelens. Intens geluk en de grote vrees om een dierbare te verliezen. In beide gevallen kwam het in eerste instantie goed en helaas ging het in beide gevallen alsnog mis. Ook daarom is die dag, de dag dat Feyenoord voor het laatst van Ajax won, een van mijn dierbaarste herinneringen. Ik maak mezelf geen illusies. De kans dat Feyenoord morgen wint is zeer klein, wij verliezen vaker dan dat we winnen. Maar als we dan eenmaal winnen is het intens en kan niemand ons dat gevoel ooit afnemen. Elke Klassieker heeft zijn verhaal. En of ik morgen nou huil of lach, ik loop niet weg. Ik blijf eeuwig zitten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: