Doodsverwensingen aan een zeilmeisje

Laura Dekker was 13 jaar toen ze bekend maakte dat ze een solozeilreis om de wereld wilde maken. Nu, ze is inmiddels 14 jaar, gaat ze van start. Na een jaar lang gekloot met jeugdzorg, haar moeder en de media heeft ze alsnog toestemming gekregen van de rechter om de wereld rond te zeilen. Geen school meer voor Laura en ook ruim twee jaar geen ouders in de buurt. Laat ik vooropstellen dat ik haar drang niet snap, waarom wacht je niet gewoon lekker tot je klaar bent met je middelbare school en ga je daarna op reis. De ene gaat een jaartje backpacken in Australië, de ander zeilt even een rondje om de wereld, ieder zijn eigen ding.

Maar wat ik al helemaal voorop wil stellen is dat het me echt aan mijn reet zal roesten als zij besluit om het wel te doen, ik lig er geen seconde wakker van. Onverantwoord roepen veel mensen, dat kind weet niet waar ze aan begint. Alsof de net 18-jarige soldaten die naar Uruzgan gaan weten waar ze aan beginnen, die komen terug en zijn andere mensen geworden, vaak niet in positieve zin. En dan hebben we het over honderden kinderen die dan toevallig volgens de wet net volwassen zijn, hier betreft het één meisje met roze All-Stars en heel het land spreekt er schande van.

Ook mijn geliefde medium Twitter doet vrolijk mee. Nou mag je in dit land alles zeggen wat je wil en dat moet vooral zo blijven, maar in dit land mag je ook reageren op wat anderen zeggen, bij deze. Even een paar reacties:

“Ik hoop dat ze verdrinkt, dat kind trekt veel te veel aandacht.”   “Ik lag me dood als dat kind nooit meer terugkomt.”

Dit niveau dus. Wellicht zit er bij mij een steekje los hoor maar zoals ik het zie ben je compleet gestoord als je een 14-jarig meisje dood wenst. Dan kan ze nog zoveel mediaaandacht opeisen, dat is absoluut geen reden om iemand de dood te gunnen, vaak betreft het dan ook nog van die vreselijke moraalridders die dan vervolgens elke zondag weer braaf naar de kerk gaan. En daar maar lekker heilig doen met zijn allen. Want hoeveel vrijheid je ook hebt op het internet, er bestaat nog zoiets als verstand. Je kan en mag alles zeggen, maar als je een beetje verstand hebt besef je toch hopelijk wel dat het niet normaal is iemand dood te wensen omdat diegene een boottochtje gaat maken.

Misschien nog wel erger zijn de moraalridders die roepen dat, mocht er iets misgaan, wij daar allemaal voor betalen, van onze belastingcenten! Flikker alsjeblieft een eind op. Bij deze verbied ik iedereen om te roken, want stel je voor dat je om die reden in het ziekenhuis beland, dan moet ik daar voor betalen? Bussen wil ik ook niet meer zien rijden, je gaat maar lekker fietsen. Beetje van mijn belastingcenten met de bus gaan, stomme studenten! Alcohol is trouwens ook verboden, no way dat ik voor Korsakov-patiënten ga betalen!

Of je denkt gewoon helder na en je beseft dat je overdreven bezig bent, gaat lekker verder met je leven en wenst Laura alle succes van de wereld.

Go Laura!

11 gedachten over “Doodsverwensingen aan een zeilmeisje

Voeg uw reactie toe

  1. Chapeau! Er kan niet vaak genoeg tegenwicht worden geboden tegen dergelijke waanzin van onderbuikgevoelens. Maar in die onderbuik van Nederland leeft wel erg veel frustratie en extreme onevenwichtigheid (zo zal ik het maar noemen). En ach, wat zouden die doodverwensers toch zelf graag in de schijnwerpers staan!

  2. Heldere gedachten! Inderdaad, laten we even normaal doen met zijn allen en niet meegaan in die media gekte. Ook ik denk dat het niet verstandig is en dat ze te jong is. Maar nu ze toch gaat, wens dat meisje toch alle succes! Daarbij ga ik er toch wel van uit dat ze alleen op de boot zit maar er zullen vast mensen aan de zijlijn staan ( lees enige begeleiding op afstand) die er voor haar zullen zijn mocht er wat gebeuren?? Daar lees je dan weer niks over……Rienout Oerlemans heeft al een contract volgens mij om haar te volgen en verslag te doen. Ik zeg je dat ik er benieuwd naar ben…..Ik doe met je mee : Laura, You go girl!!

  3. Wauw. Goed stukje, en ik kan me er helemaal in vinden. Onbegrijpbaar dat mensen dit soort uitspraken kunnen doen. Ik denk dat het pure jalousie is, omdat ze zelf niet al die aandacht krijgen, en het enorm graag willen. Aandachtshoeren, in ‘sjonnie en anita’ taal.

    Zet hem op Laura! Je hebt lang genoeg gevochten, ik ben blij dat je eindelijk je wens mag verwezenlijken.

  4. Ik erger me er ook mateloos aan, van die ‘maulhelden’ die zgn die bink proberen uit te hangen, of verwend NL die ‘er moe van wordt’..

  5. Blijf het toch grappig vinden dat wanneer er een stukje over getypt wordt, alle reaguurders het er ineens mee eens zij dat het belachelijk is. Is het de angst iets te roepen waar de schrijver van het stukje het niet mee eens is, of zijn alle lezers heel eensgezind? Maakt ook niet uit verder. Wat Laura roept, moet ze zelf weten, het is en blijft een lastig pubertje. Stoer vind ik d’r niet, de blik die ze in haar ogen heeft vind ik eerder zorgwekkend. Dat terzijde. Paps en mams-lief hadden wel wat beter op mogen letten, en vooral wat beter op mogen voeden. En als ze straks vermist raakt, gaan ze alles uit de kast halen om jeugdzorg en alle andere betrokken partijen ervan te beschuldigen. We hebben gezien hoe aandachtsgeil ze zijn. Ergens hoop ik dat Laura op een onbekend eiland strand en over twintig jaar gevonden wordt, levend en wel. Dán hebben we een mooi mediaspektakel. Dit is een beetje Geert Wilders-haat niveau. Boe roepen omdat het kan. Massahysterie. Iedereen doet het dus waarom ik niet. Lekker makkelijk. Ben wel benieuwd hoe dit verhaaltje afloopt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: